ชายหนุ่มคนหนึ่งได้รับเชิญจากมหาวิทยาลัยเอกชน เพื่อนให้เป็นวิทยากรพิเศษสอนวิชาปรัชญาให้กับ> นักศึกษาปริญญาโท เขาเตรียมการสอนอยู่หลายวันจึงตัดสินใจจะสอนนักศึกษาเหล่านั้นด้วยแบบฝึดหัดง่าย > ๆ แต่แฝงไว้ด้วยข้อคิด เขาเดินเข้าห้องเรียนมาพร้อมด้วยของสองสามอย่างบรรจุอยู่ในกระเป๋าคู่ใจ > เมื่อได้เวลาเรียน เขาหยิบเหยือกแก้วขนาดใหญ่ขึ้นมาแล้วใส่ลูกเทนนิสลงไปจนเต็ม > ”พวกคุณคิดว่าเหยือกเต็มหรือยัง?” เขาหันไปถามนักศึกษาปริญญาโทแต่ละคนมีสีหน้าตาครุ่นคิดว่า> อาจารย์หนุ่มคนนี้จะมาไม้ไหนก่อนจะตอบพร้อมกัน”เต็มแล้ว...” > > เขายิ้มไม่พูดอะไรต่อหันไปเปิดกระเป๋าเอกสารคู่ใจ หยิบกระป๋องใส่กรวดออกมาแล้วเทกรวดเม็ดเล็กๆ > จำนวนมากลงไปในเหยือกพร้อมกับเขย่าเหยือกเบา ๆ กรวดเลื่อนไหลลงไปอยู่ระหว่างลูกเทนนิสอัดจน> แน่นเหยือก เขาหันไปถามนักศึกษาอีก ”เหยือกเต็มหรือยัง?” นักศึกษามองดูอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันมาตอบ> ”เต็มแล้ว...” เขายังยิ้มเช่นเดิม หันไปเปิดกระเป๋าหยิบเอาถุงทรายใบย่อมขึ้นมาเททรายจำนวนไม่> น้อยใส่ลงไปในเหยือก เม็ดทรายไหลลงไปตามช่องว่างระหว่างกรวดกับลูกเทนนิสได้อย่างง่ายดายเขา> เทจนทรายหมดถุง เขย่าเหยือกจนเม็ดทรายอัดแน่นจนแทบล้นเหยือกเขาหันไปถามนักศึกษาอีกครั้ง ”> เหยือกเต็มหรือยัง?” เพื่อป้องกันการหน้าแตกนักศึกษาปริญญาโทเหล่านั้นหันมามองหน้ากันปรึกษากันอยู่> นานหลายคนเดินก้าวเข้ามาก้มๆเงย ๆ มองเหยือกตรงหน้าอาจารย์หนุ่มอยู่หลายครั้ง มีการปรึกษา> หารือกันเสียงดังไปทั้งห้องเรียน .....จวบจนเวลาผ่านไปเกือบห้านาที หัวหน้ากลุ่มนักศึกษาจึงเป็นตัว> แทนเดินเข้ามาตอบอย่างหนักแน่น ”คราวนี้เต็มแน่นอนครับอาจารย์” ”แน่ใจนะ” ”แน่ซะยิ่งกว่าแน่อีก> ครับ” > > คราวนี้เขาหยิบน้ำอัดลมสองกระป๋องออกมาจากใต้โต๊ะแล้วเทใส่เหยือกโดยไม่รีรอไม่นานน้ำอัดลมก็ซึม> ผ่านทรายลงไปจนหมดทั้งชั้นเรียนหัวเราะฮือฮากันยกใหญ่เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ”ไหนพวกคุณบอก> ว่าเหยือกเต็มแน่ๆ ไง” เขาพูดพลางยกเหยือกขึ้น ”ผมอยากให้พวกคุณจำบทเรียนวันนี้ไว้ เหยือกใบนี้ก็> เหมือนชีวิตคนเรา ลูกเทนนิสเปรียบเหมือนเป็นเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิต เช่น ครอบครัว คู่ชีวิต การ> เรียน สุขภาพ ลูก และเพื่อน สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่คุณต้องสนใจจริง สูญเสียไปไม่ได้.......เม็ด> กรวดเหมือนสิ่งสำคัญรองลงมา เช่น งาน บ้าน รถยนต์ ทรายก็คือเรื่องอื่นๆ ที่เหลือเรื่องเล็ก ๆ น้อย > ๆ ที่เราจำเป็นต้องทำ แต่เรามักจะหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเล็กๆ น้อย ๆเหล่านี้....เหยือกนี้เปรียบกับชีวิต> ของคุณ ถ้าคุณใส่ทรายลงไปก่อน คุณจะมัวหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเล็กๆน้อยๆอยู่ตลอดเวลา > ชีวิตเต็มแล้ว...เต็มจนไม่มีที่เหลือให้ใส่กรวด ไม่มีที่เหลือใส่ให้ลูกเทนนิสแน่นอน...” > > ”...ชีวิตของคนเราทุกคน..ถ้าเราใช้เวลาและปล่อยให้เวลาหมดไปกับเรื่องเล็กๆ น้อย ๆ เราจะไม่> มีที่ว่างในชีวิตไว้สำหรับเรื่องสำคัญกว่า... เพราะฉะนั้นในแต่ละวันของชีวิตเราต้องให้ความสนใจกับ> เรื่องที่ทำให้ตัวเราและครอบครัวมีความสุข ใช้ชีวิตเล่นกับลูก ๆ หาเวลาไปตรวจร่างกาย พาคู่ชีวิตกับ> ลูกไปพักผ่อนในวันหยุด พากันออกกำลังกายเล่นกีฬาร่วมกันสักชั่วโมงสองชั่วโมง เพื่อสุขภาพและความ> สัมพันธ์ที่ดีในชีวิต เราต้องดูแลเรื่องที่สำคัญที่สุดจริง ๆ ดูแลลูกเทนนิสของเราก่อนเรื่องอื่นทั้งหมด...” > ”...หลังจากนั้นถ้ามีเวลาเหลือเราจึงเอามาสนใจกับสิ่งแวดล้อมที่อยู่รอบ ๆตัวเรา...” นักศึกษาคน> หนึ่งยกมือขึ้นถาม ”แล้วน้ำที่อาจารย์เทใส่ลงไปล่ะครับ หมายถึงอะไร?” เขายิ้มพร้อมกับบอกว่า ”การ> ที่ใส่น้ำลงไปเพราะอยากให้เห็นว่า > ไม่ว่าชีวิตของเราจะวุ่นวายสับสนเพียงใด ในความสับสนและวุ่นวายเหล่านั้น คุณยังมีที่ว่างสำหรับการ> แบ่งปันน้ำใจให้กันเสมอ......” >

ฉันคือเพื่อนที่ซื่อสัตย์ของคุณ

ฉันเป็นทั้งผู้ช่วยที่ยิ่งใหญ่ และภาระที่หนักอื้ง

ฉันอาจส่งเสริมให้คุณก้าวหน้า และฉุดลากให้คุณล้มเหลว

ฉันพร้อมเสมอที่จะรับคำสั่งจากคุณ

ครึ่งหนึ่งของสิ่งที่ฉันได้ทำลงไป เป็นงานของคุณด้วยเช่นกัน

จงเชื่อใจฉัน และฉันจะช่วยจัดการให้อย่างถูกต้องและรวดเร็ว

 

ฉันปกครองง่าย เพียงแต่คุณต้องเป็นคนแน่วแน่

จงบอกให้ฉันได้รู้ว่าคุณต้องการอะไร

หลังจากผ่านบทเรียนเพียงไม่กี่บท ฉันก็จะทำใด้เองโดยอัตโนมัติ

ฉันเป็นทั้งทาสรับใช้ของบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ และเป็นความล้มเหลวด้วยเช่นกัน

บุคคลผู้ยิ่งใหญ่เล่านั้นฉันมีส่วนสร้าง

และเช่นกัน บุคคลผู้ล้มเหลว ฉันก็มีส่วนฉุด

 

ฉันไม่ใช่เรื่องจักร แม้กระนั้นก็ทำงานด้วยความเที่ยงตรงดังเครื่องจักร

บวกกับความมีอัจฉริยภรพของมนุษย์

คุณจะใช้แนเพื่อสร้างผลดีหรือผลเสียก็ได้ทั้งนั้น

 

จงยอมรับฉัน ฝึกฝนฉัน และมั่นคงต่อฉัน

แล้วฉันจะนำโลกทั้งโลกมามอบไว้แทบเท้าของคุณ

แต่เมื่อใดที่คุณปล่อยปละละเลยฉัน เมื่อนั้นฉันจะทำลายคุณ